Waarom een las meer is dan twee stukken staal aan elkaar

Een tekening zegt wat er zou moeten zijn; een rolmaat zegt wat er is. Muren staan zelden haaks en vloeren zelden waterpas, zeker in oudere bouw. Ik meet daarom altijd zelf op, met een laser en op meerdere punten — een deuropening die boven 8 millimeter smaller is dan onder, is eerder regel dan uitzondering.

Staal S235 voor het meeste constructiewerk, RVS 304 binnen, RVS 316 waar het vochtig of zilt is. Het verschil tussen 304 en 316 is een paar procent molybdeen — en het verschil tussen wél en niet roesten in een tuinbouwomgeving. Dat kiest u niet, dat adviseer ik, en ik leg uit waarom.

Zagen op maat, boorgaten zetten, kanten afbramen en de lasnaad voorbereiden. Bij dikker materiaal wordt de naad afgeschuind, zodat het lasmateriaal tot in de kern doordringt in plaats van er alleen bovenop te liggen. Deze stap is onzichtbaar in het eindresultaat en bepaalt hem grotendeels.

MIG/MAG voor constructiewerk en dikker materiaal, TIG voor RVS en waar de las zichtbaar blijft. TIG is trager en duurder, maar geeft een strakke, gelijkmatige naad zonder spatten — bij een balustrade in een woonkamer is dat het verschil tussen mooi en industrieel.

Lassen worden vlakgeslepen waar ze zichtbaar zijn, tot de overgang niet meer te voelen is. Daarna ontvetten en, voor buitenwerk, thermisch verzinken: het staal gaat in een bad vloeibaar zink van 450 graden. De zinklaag hecht chemisch aan het staal en beschermt decennialang — ook op plekken waar later een kras komt.

Monteren, uitlijnen en afstellen. Een poort wordt zo afgehangen dat hij uit elke stand vanzelf in het slot valt; een trap wordt op alle bevestigingspunten gecontroleerd op belasting. Pas daarna lopen we samen na of alles is wat u voor ogen had.